Renata Boston

Interview Renata Boston van Re-Boost 6 juli 2015

Ik ben Renata, ik ben 44 jaar jong, ik woon in zuidoost. Mijn passie is werken met jongeren. Ik kom uit een gezin met 3 kinderen, 2 broers, en van mijn vaders kant met zijn negenen. Ik woon samen met mijn vriend.

Wat was je drijfveer om Re-Boost op te starten?

Ik werkte jaren in de kinderopvang, 8 jaar. Het laatste jaar op de nascholse opvang. Daar kwam behalve opvang een groot stukje problematiek bij kijken. Ik werd veel benaderd door ouders en ik merkte dat ik het leuk vond om die problematiek aan te pakken. Daarna heb ik verschillende dingen gedaan, waaronder kantoorwerk, maar dat vond ik minder. Ik miste het werken met mensen, maar ik wilde ook niet meer met kleine kinderen werken. Mijn schoonzus deed MWD, en door haar ben ik die studie ook gaan volgen in Driebergen-Zeist, een hele andere omgeving. Ik wilde ook wel eens met andere type mensen in aanraking komen. En ik sprak bijna niet op mn 19e, dat is nu wel anders, haha.

Ik ben daarna terecht gekomen in de jeugdhulpverlening, vanaf toen is het balletje gaan rollen. Ik heb toen heel veel ervaring opgedaan. Daar is mijn gevoel voor het vak begonnen en dat gevoel is nooit meer weg geweest en ik doe het nu al 18 jaar.

De reden om mijn eigen organisatie op te starten was dat ik op mijn werk tegen frustaties aanliep, ik was het niet altijd eens met de aanpak. Erkenning was bijvoorbeeld iets dat de doelgroep vaak miste. Ik ben altijd iemand geweest die reflecteerd op het werk dat ik lever. Ik heb er een studie van gemaakt om van de jongeren te horen wat ze nodig hebben.

‘De jongeren maken dat ik mijn werk goed kan doen. Aan de hand van wat ze mij geven bepaal ik mijn strategie’.

Ik heb altijd de rol gehad als trekker en coördinator. Zelfstandigheid trok me altijd aan. En als iets niet werkt kan ik snel schakelen. Ik merkte dat mijn aanpak succes had en ik heb met veel doelgroepen gewerkt: straatjongeren, tienermoeders, jongeren met een incest verleden, mishandeling, autisme, borderline en minder problematisch, ik heb alles gehad en ik hanteerde altijd dezelfde werkwijze. Voorop in mijn aanpak staan respect, erkenning en serieus genomen worden.

Hoe komt het dat jij er zo goed in staat bent een vertrouwensband op te bouwen met de jongeren?

Ik denk dat het komt omdat ik echt ben, ik toon echte emoties en ik ben consequent. What you see is what you get. Ik wals niet over ze heen maar ik ben wel direct.
Anderen vinden me soms wel streng, maar ik ben eerlijk en ik vind het belangrijk dat we transparant en eerlijk en open naar elkaar toe zijn binnen mijn organisatie.

Wat onderscheid jouw project van andere projecten?

Wij zijn een organisatie waarin we de deelnemers ook betrekken bij het beleid. Wat jongeren missen nemen we op in ons beleid en dat zien ze ook terug. En uitstromers keren als vrijwilligers terug naar de organisatie, dat is uniek. We hebben nu drie uitstromers die als vrijwilliger betrokken zijn. En de jongeren zitten bij mij niet in traject, ze nemen niet verplicht deel, we maken ze een onderdeel van de organisatie.

Ook het aanbod van workshops waar we de jongeren als ervaringsdeskundigen naar voren plaatsen is uniek in onze aanpak. We willen ook met ambassadeurs gaan werken: jongeren die zijn uitgestroomd krijgen die titel. We noemen de organisatie ook wel het Reboost house. Als je aan een huis denkt dan denk je aan warmte en liefde, een veilige omgeving en een omgeving waarin je wordt gezien, waarin je erkenning krijgt en serieus genomen wordt, maar ook af en toe een schop onder je kont!

Ben je beroemd en berucht in de buurt?

In de buurt..haha. Organisaties uit de buurt kennen mij wel. In het begin heb ik veel genetwerkt. Ik moet er om lachen omdat ik weet dat mensen me wel pittig vinden. Een quote van een deelnemer illustreert dat: ‘Als je denkt dat je bij Renata gaat slapen dan ben je meteen wakker, ze laat je niet slapen”.

Waar hoop jij over twee jaar te staan en wat heb je nodig om je toekomstplannen te realiseren?

Ik ben het nu eerlijk gezegd spuugzat dat ik zoveel onbetaald werk verricht. Ik heb veel in de proeftijd van mijn project geïnvesteerd, ik heb ongeveer twee jaar gedraaid met hele kleine subsidies. Nu komen reguliere organisaties hun klanten bij mij plaatsen. Maar als het gaat om financiering dan trekken ze zich terug. Ik vind het allemaal leuk, maar alle vrijwilligers hebben een baan naast hun vrijwilligerswerk. Ik werk de meeste uren en ik wordt niet betaald. Ik neem weinig tijd voor mezelf omdat ik nu wil groeien. Ik werk zes dagen in de week.

Mijn doelen zijn daarom duidelijk: een inkomen genereren en het professionaliseren van mijn organisatie, inhoudelijk het programma en het documenteren. En het team moet aangevuld worden, er komt steeds meer werk op ons af. En dan ben ik ook nog op zoek naar nieuwe locatie, we maken nu nog gebruik van buurthuis Gein, we hebben nog geen eigen plek.
Het is een uitdaging om de juiste balans te vinden. We willen professionaliseren maar ook de onbevangenheid behouden, dat is de kracht van de organisatie. De deelnemers komen niet onder dwang en ze maken het allemaal af. Er is bijna geen uitval. In drie jaar tijd hebben rond de 30 jongeren deelgenomen waarvan, 3 uitvallers.

Hoeveel jongeren heb je nu?

Op dit moment zijn er twaalf nieuwe jongeren die intensief worden gecoached. De oude groep van twaalf jongeren gaat nu langzaam uitstromen. We zijn nu bezig met het in kaart brengen van succesverhalen van jongeren die zijn uitgestroomd.

Meer info over Renata Boston en haar organisatie zie: www.re-boost.org

Related Projects

Back to Top