Raoul Vertrouwd

DSC_0693
Interview Raoul Vertrouwd 18 januari 2016

Passie voor je Toekomst

Wie ben je?
Ik ben opgegroeid in Amsterdam Oost, dat was voor mij een broedplaats waar veel talent was waar jongeren elkaar makkelijk ontmoetten. We leefden meer op straat, er was ook minder social media, veel buitenspelen, voetballen. Iedereen had zijn eigen skills. Ik was van het voetbal, maar ook BMX was hot in die tijd, blikkie trap, (S)NES, etc. We zagen elkaar vaak op straat.

Op mijn tiende gingen mijn ouders uit elkaar. We verhuisden naar Betondorp. In die buurt veel ouderen, de sfeer was minder goed en er was veel achterdocht naar jongeren op straat. Ik miste oost ontzettend. Ik ging vaak terug naar oost, maar ik zag daar ook dat het daar veranderde. Talent kon zich minder uiten. De jongeren die ik kende werden natuurlijk ook ouder. Het kattenkwaad werd erger, er waren mishandelingen, vandalisme en berovingen in de buurt, het ging de verkeerde kant op. Het was erg om dat te zien. Je bouwt een band op met elkaar in je jeugd en dan zie je dat het mis gaat met jongeren die je kent.

Een van de jongens van vroeger had zelfmoord gepleegd. Dat had me erg aangegrepen, ook was een jongen overleden door een fataal scooter ongeluk. Het was heftig in die tijd. Ik ging toen minder vaak terug naar mijn oude buurt en focuste op mijn studie. Voetballen deed ik nog wel. Daarna ben ik van Betondorp naar Duivendrecht verhuisd.

Hoe is Passie voor je Toekomst ontstaan?
Op de universiteit sloot ik mij aan bij internationale studentenvereniging SIFE (nu genaamd Enactus), omdat deze studentenvereniging ook projecten deed voor mensen die het nodig hebben zodat ze zelfstandig verder kunnen in hun leven. De eerste sessie met Enactus was een inspiratiesessie bij Pantar. 
Dat was in mijn oude buurt in oost. Ik sprak bij Pantar met jongeren. Ik vroeg ze hoe ze bij Pantar terecht waren gekomen. De oorzaken waren schulden, op straat snel geld verdienen, daarna vastzitten en via een reïntegratietraject bij Pantar. Ik merkte dat ik kon levellen met jongeren. Ik kon een jongen die ik sprak echt aansporen. Hij begon weer ergens in te geloven, toen kwam ik er achter dat ik een goede connectie met jongeren kon maken.

Het stukje van jongeren motiveren is altijd blijven hangen. Na Enactus kwam ik New Urban Collective (NUC) tegen en nam ik deel aan hun project Ambition for Success. Mijn projectplan werd geselecteerd en daar leerde ik presentatievaardigheden, persoonlijke ontwikkeling, etc. Na een pitch tegenover een pittige jury werd ik verkozen tot mr. Ambitious.

Naast mijn passie verhaal heb ik ook een “business kant” ontwikkeld. Op mijn 18e was ik werkzaam bij de gemeente in Den Haag. Toen kreeg ik al een verantwoordelijke baan bij dienst OCW als financieel administratief medewerker. Op mijn 20e werkte ik bij de Dienst Brandweer in Den Haag als assistent controller. Daarna kwam ik terecht bij de ABN AMRO op de afdeling Fulfilment. Ik was kenniscoach voor interne en externe collega’s. Hierna heb ik vier jaar als incasso medewerker gewerkt bij Credit Agricole Consumer Finance. Tegenwoordig werk ik bij JINC, iets dat veel meer bij mij past.

Welke doelgroep heeft volgens jou het meeste baat bij Passie voor je Toekomst projecten?

Jongeren die uit reclassering komen. Er is namelijk een hoge mate van recidive onder deze groep. Ik vroeg mij af wat ik deze jongeren kon bieden: wat heb ik geleerd uit mijn verleden dat mij heeft geholpen. Ik heb veel gehad aan vrienden, en familie aan wie ik mij kon optrekken. Dit zijn mijn rolmodellen, oftewel wel mijn mentoren. Deze ervaring wilde ik de jongeren ook bieden.

Ik ontwikkelde een plan voor jongeren die vanuit jeugdhulpverlening komen.
Voor dit plan won ik in 2012 de Mister Ambitious prijs. Voor het realiseren van mijn project hield ik brainstormsessies met professionals en jongeren uit de buurt. Door die sessies heb ik draagvlak kunnen creëren, ik maakte stappen. Ik kwam in contact met jeugdhulpverlening, maar in die tijd waren ze aardig onder vuur. Ze stonden niet te wachten op mensen van buitenaf.

Ik startte desondanks een traject voor potentiële schoolverlaters (drop outs) op een ROC in Amsterdam. In die periode kwam mijn vader te overlijden. Mijn partner in het project, Romano was super goed, dat was deels te danken aan het feit dat hij zelf op die school had gezeten. Hij kwam zelf uit de doelgroep en hij was nog jong waardoor jongeren zich aan hem konden spiegelen. Hij leerde ondertussen veel van mij op zakelijk gebied. Hij ging met sprongen vooruit, hij nam zelfs gesprekken over. De succesformule was bewezen: jongeren kunnen zich aan een voorbeeldfiguur als Romano optrekken, omdat hij uit dezelfde omgeving afkomstig is. Hij maakt zichtbaar dat het mogelijk is. Het project was een succes, de 30% die de school normaliter “binnen kon houden” hadden wij het verhoogd naar 70%, het terugdringen van schooluitval was gelukt.

“De filosofie van Passie voor je Toekomst is altijd eerst het positieve benadrukken. Appreciative Inquiry: kijken naar wat je wel kan. En we werken met een Passie Toekomstplan”.

Ik ontwikkelde meerdere projecten voor jongeren. Bij Heesterveld hebben wij de betere buurtprijs van Ymere gewonnen.

Kun je een voorbeeld noemen wat je met jongeren hebt bereikt?
Tijdens de trajecten drong het tot me door wat een verschil we konden maken. Ik besefte de impact van onze programma’s. Dat het zelfs binnen een korte tijd levens kon veranderen, dat is echt dope, om te ervaren. Het was ook emotioneel op bepaalde momenten. Er was bijvoorbeeld een meisje dat alleen maar bezig was met aandacht zoeken van jongens. We hadden haar aan een vrouwelijk rolmodel gekoppeld, om haar te helpen de balans te vinden. Dit meisje gaf later een eindpresentatie over het traject. Ze had veel meegemaakt, haar jeugd was niet fijn, maar ze had bij ons iemand gevonden die haar begreep. Zo ontstond er voor haar ruimte om verder te groeien waardoor ze stabiliteit en een basis heeft gevonden.

Ook een voorbeeld was een jongen die net een kind had gekregen. Hij had allemaal problemen, relatieproblemen, overgewicht, geen werk, met zijn opleiding ging het slecht, kortom alles was nodig. Hij ging toen samenwerken met een mentor van ons. Ze waren beide Antilliaans, ze konden echt met elkaar levellen, ze zagen elkaar op een gegeven moment als broers. Ze hebben samen een Passie Toekomstplan gemaakt. Ze kwamen elke week samen om de voortgang te evalueren. In drie maanden tijd vond hij een woning, ging hij sporten, had hij een baantje gevonden en met zijn studie ging het beter: hij had weer balans in zijn leven, en daardoor ging het ook met zijn relatie beter.

Als je ziet dat je dit resultaat kan bereiken met jongeren. Dan weet je dat je hier mee verder moet gaan. Het geeft voldoening als je een switch bij mensen teweeg kan brengen zodat ze zelf stappen gaan zetten en zien dat ze het wel kunnen. Ik kwam laatst een jongen op straat tegen die had deelgenomen die weer wilde meedoen met een passie traject.

Hoe ziet jullie aanpak er uit?
Belangrijk in onze aanpak is het één op één contact met de jongeren. Je kan niet alles groepsgewijs aanpakken. De groep bepaalt alles in die leeftijd, de groep bepaald de norm. De groep bepaalt welke acties je vaak onderneemt ondernemen. Soms leiden ze je af van je eigen doelen. Je krijgt iemand echt te zien als die zich veilig voelt en dat kan je beter met individueel contact bereiken, daarom zetten wij mentoren in.

Daarnaast organiseren wij wel groepsbijeenkomsten, maar hierbij komen jongeren en mentoren één keer in de twee weken samen. Zo’n gemengde groep geeft een andere dynamiek: iedereen daar wilt vooruit. Zo instaat er een netwerk waarbij iedereen elkaar aan het helpen is.

“En het leuke is, ik heb zelf niet eens zoveel kennis van (hulp)instanties. Ik zoek mensen met die kennis in mijn omgeving, zo maak je verbinding, dat is de formule”.

Wat zijn je doelen voor de toekomst?
Ik wil volledige begeleiding aan jongeren bieden: op het gebied van financiën, gezondheid, studie, etc. We willen ook iets met events doen, zodat behalve jongeren en mentoren ook andere mensen kunnen aanhaken aan Passie activiteiten.

In de toekomst wil ik niet afhankelijk zijn van fondsen, gemeenten en subsidies. Misschien kan ik niet van Passie voor je Toekomst leven. Maar het moet hoe dan ook blijven doorgaan. De filosofie moet voortbestaan. Wellicht kunnen jongeren later Passie voor je Toekomst doorgeven aan andere jongeren.

Wat doe je in je vrije tijd? 

Ik werk full time voor JINC, daarnaast heb ik Passie voor je Toekomst. Ik hou van organiseren. In mijn vrije tijd organiseer ik voetbalwedstrijden, doe ik aan (salsa) dansen, breng ik tijd door met mijn familie en geniet ik ontzettend van lekker eten. Ik probeer wel iets gezonder te eten, met name minder vlees.

Wie is je rolmodel?
Tiërce Person, hij is nu producer in LA. Hij is voor mij een rolmodel vanwege zijn doorzettingsvermogen. Daarnaast is Mitchell Esajas, voorzitter van New Urban Collective, een rolmodel. Het mooie bij hem is om te zien dat hij vanuit een idee een prachtige organisatie heeft opgebouwd. Mijn vader, Kenneth Vertrouwd is ook een groot rolmodel voor me, omdat hij continu bezig was met anderen helpen.

“Op 7 jarige leeftijd maakte ik de keuze: word ik een pestkop of ik ga mensen helpen? Ik koos voor het laatste en ben daar altijd bij gebleven”.

Meer informatie over Passie voor je Toekomst: http://passievoorjetoekomst.nl/

Related Projects

Back to Top